Routineus radeloos vastgehouden in vale kleuren.
Verscheur ik vellen vol leegte, tot op de molecuul.
Wachtend op wat?
De seconde slaat de klok verder in het niets.
Dagen daveren door in dit continuüm van zijn.
Verborgen in het vertrouwde blijft het ongemak schuren
Tot aan de rand, tegengehouden van de brullende vulkaan.
Machtige magma verschroeit verder,
eindeloos.