Dichterbij gedichten
Tussen de dansende bomen
Vindt het zonlicht
Schijnbaar moeiteloos
De bodem
Een lichte aanraking
Zet alles in beweging
De warmte
Stuwt
Het leven
Omhoog
Kleuren verschijnen
Waar donker
Was
Op de thermiek
Zweeft
Het alziend oog
Overal tussendoor
De stilte
In het bos
Maakt plaats voor gezoem
Wachtend
In rust
Kijk ik
Naar de volgende
Stap
Het licht speelt
van alle kanten
met jouw contouren
Stoer laat jij
je bouwstenen
zien
Je felle accenten
benadrukken
hoe karaktervol
je bent
Het geesteskind
van twee grote ego’s
heeft zich bevrijd
van moeten
Loom lig jij daar
als de creatieveling
te wachten
in de ruimte
Je symbiose
met het groen
vervolmaakt
alles
Ik zie je contouren
Door de haag
Uit het grijs komen
Je bent kaal
Leeggeroofd
Door warmte
Kou en droogte
Of was het
Zelfbescherming?
Jouw energie
Lieve vriend
Is meer waard
Dan uiterlijk vertoon
Hak hem om
Stond er droog
Op papier
Hoe kan jij
Nu overbodig zijn?
Er is ruimte genoeg
In ons reservaat
Je schuurt in de zomer
Aan tegen ons huis
Het is bijna een omarming
Zoals ik nu vaak doe
Vol overgave
Bezorgd betast ik
De holte
Waar de specht
Zijn ding heeft gedaan
De hazelnoot achterlatend
Als stille getuige
De dokter komt binnenkort
Langs om te zien wat er scheelt,
Zeg ik tegen mijzelf,
Terwijl ik je stevig inpak
Met liefde
De schaduw
Van de man
Die in het meer
Keek
Bleef onvindbaar
In de rimpeling
Van het water
Turend
En volhardend
Zochten zijn ogen
Naar een fatamorgana
Van verlangen
Het tafereel vertolkte
Een symbiose
Van mens
En water
Hij zakte
Verder weg
In de wens
Om één keer
Zichzelf te zien
Daar!
Wees hij
Tegen niemand
Zijn vinger
Trilde
Van opwinding
In het nu bijna
Stilstaande water
Weigerde ook zijn zelf
Aan hem te openbaren
Met een zucht
Verdween hij
In de achtergrond
Het bos weerkaatst
Het knisperende
Schelpenpad
Stil zetten wij
Onze fietsen
Naast de gastheer
In de vrije ruimte
Zoekend naar niets
Dansen wij om elkaar
In een steeds wijdere cirkel
De ruimte vult zich
Met warme lucht
Die ons brengt
Tot in de kruinen
Zachtjes drijven wij terug
Langs het uitzicht
Over dit eiland
Op de donkere ondergrond
Zet ik mijn voet
Stevig
Naast de jouwe
Het landschap
Omarmt mij
Met geslepen dalen
Harde pieken
Blinkende oases
Kleine dorpen
Warme
Mensen
Met karakter
Het palet
Van kleur
Lijkt hier eindeloos
Rood
Wit
Grijs
In alle tinten
Wij struinen
Langs de palmbomen
Over kurkdroge grond
Zoekend naar
Schorpioenen
Vind ik enorme mieren
We slaan af
Naar de bedding
Van de Draa
Levensader
Waar iedereen
Uit drinkt
Met respect
Voor elkaar
De zon verschroeit
Alles
Wat kwetsbaar is
Dit landschap laat mij
Nooit meer los
Ik ben omarmd