Dichterbij gedichten
Hij Zij Het
Lag daar weggesmeten
Zoals de peuken ernaast
Kop noch staart
Vaal zwart
Geknakte vleugels
Ooit schuimde dit wezen
Langs de autostrade
Opportunistisch
Op zoek naar een snelle hap
In het nu
Verstild op de vuile berm
Dankzij één verkeerde inschatting
Zijn moordenaar
Raast nog altijd
Zonder te kijken voorbij
Terwijl de elementen
De laatste
Restjes opruimen
Met aandacht voor detail.
Overal en nergens
Reis ik met de trein.
Onderweg achterlatend
Wat morgen zal zijn.
In deze ruimte
Voel ik mij thuis.
De wissel bepaalt
De route
Die ik volg.
Aangestuurd,
Opgevolgd,
Als kostbare lading,
Rijden wij verder.
Onderweg verlies ik mij
Aan gestaar.
Mijn blik verplaatst
Zich langzaam.
Plotseling remmen wij
Midden in het grote niets.
Gezucht en gesteun
Stijgt op van de banken.
De treinbegeleider verfrommelt
Het slechte nieuws tussen gekraak.
Ver weg verschuift de aandacht
Over het scherm.
Vier beslissingen later,
Geeft een schok het vervolg aan.
De stilte keert terug,
In de coupé.